วันนี้ไปบริจาคเลือดมาค่ะ มีรถจากสภากาชาดไทยมารับบริจาคที่ตึกใกล้ๆ office

รู้ข่าวมาหลายสัปดาห์แล้ว เลยเตรียมตัวล่วงหน้าตามคำแนะนำที่เค้าบอกก่อนบริจาคเลือด อาทิเช่น

พักผ่อนให้เพียงพอ

ดื่มน้ำเยอะๆ

ทานอาหารมาก่อน

ฯลฯ

 

ทำตามทุกอย่างเลย แต่ก็เกิดอาการเป็นลมจนได้

 

ครั้งแรกในชีวิตที่บริจาคเลือด และครั้งแรกในชีวิตที่เป็นลม !!

 

ตอนแรกก็นึกว่าจะไม่เป็นอะไร ยื่นแขนให้เค้าสูบเลือดอย่างสบายใจ ชิลๆ

ผ่านไป 5 นาที ก็ไม่เห็นรู้สึกอะไรเลย ยังนึกอยู่ว่า ดีจัง ทำไมสบายขนาดนี้ ไม่เห็นจะมีอาการอะไรเลย

เข็มที่จิ้มแขนก็ไม่รู้สึกเจ็บอะไร มดกัดยังเจ็บกว่า

ลั้ลลา ลั้ลลา อยู่ดีๆ...วูบบบบบบ

เอ๊ะ ทำไมอยู่ดีๆ ภาพที่เราเห็นมันกลายเป็นสีขาวมัวๆ อย่างกะภาพเบลอ

เสียงรอบข้างที่ได้ยินเมื่อกี้ เบาลงๆเหมือนหรี่เสียงวิทยุยังไงยังงั้น

แต่ก็ไม่ถึงกับหมดสติไปนะ ยังรู้ตัวทุกอย่าง

รู้สึกหัวใจเต้นอ่อน คงเป็นอาการใจสั่น

นึกในตอนนั้นว่า เอาล่ะหว่า จะตายเพราะบริจาคเลือดไม๊เนี่ยเรา

อีกใจก็คิดว่า แค่นี้เอง ไม่ตายหรอก

 

อาการที่ว่าเกิดขึ้นอยู่ประมาณ 1 นาที

พยาบาลเห็นเราแล้วรีบเอาแอมโมเนียมาให้ดม แล้วก็ให้ดื่มน้ำหวาน ค่อยดีขึ้น

รอดตายแล้วเรา - -'

พยาบาลมีแซวว่าหน้าขาวอย่างกะใช้ whitening

ท่าทางหน้าเราจะซีดเป็นกระดาษไปเลยตอนนั้น แต่ก็ไม่มีใครเอากระจกมาให้ส่องหรอกนะ   

พอหายจากการเป็นลม เลือดเลยไม่ค่อยไหล พยาบาลต้องมาบีบนวดแขนเราเพื่อให้เลือดไหลเวียนดีขึ้น

ทำให้เราได้รู้อีกอย่างนึง คือคำว่า "ขูดเลือดปู" นี่มันเป็นยังไง ;P

พยาบาลบอกว่า ถ้าเลือดไม่ได้ปริมาณตามกำหนด ก็จะต้องทิ้งเลือดที่ออกมาแล้วไปหมด น่าเสียดาย

กรรมวิธีขูดเลือดปูจึงดำเนินต่อไป กระทั่งได้เลือดเต็มถุง

 

แต่เรื่องก็ยังไม่จบแค่นี้

เลือดเต็มถุงแล้ว ไม่พอ เค้ายังต้องเอาเลือดใส่หลอดเล็กๆเพื่อนำไปตรวจอีกต่างหาก

ไม่อย่างนั้นเลือดที่เราให้ไปนี่ก็จะใช้ไม่ได้อีก (เพิ่งรู้ว่าขั้นตอนกว่าที่จะเอาเลือดไปใช้ได้จริงๆนี่มันเยอะจัง)

เลยต้องดูดเลือดออกจากตัวเราอีกครั้ง

แต่แขนเดิม เลือดไม่ออกซะแล้ว เลยถูกเจาะแขนอีกข้าง (ซึ่งคนทั่วไปเค้าเจาะข้างเดียวก็พอแล้ว)

เลือดก็ดันไม่ค่อยจะไหลอีก พยาบาลบอกว่าเส้นเลือดแบน (เป็นไงก็ไม่รู้สิ)

แล้วก็ถามเราว่านอนน้อยหรือเปล่า นอนกี่โมง กลัวหรือเปล่า ฯลฯ

เค้าก็เปรยๆว่า มันต้องมีสาเหตุสิว่าทำไมถึงเป็นลม

เอ้อ เราก็อยากรู้เหมือนกันแหละนะ

ถามมา เราก็ตอบไป แต่คุณพยาบาลก็ไม่ได้ตอบฟันธงอะไรมา

เราเลยตั้งข้อสันนิษฐานไว้ก่อนว่าเป็นลมเพราะนอนน้อย (นอน 7 ชั่วโมงนี่มันน้อยไปหรือไงนะเนี่ย - -')

 

โดนสูบเลือดไปอีกแขนนึง แต่เนื่องจากเลือดไม่ค่อยออก พยาบาลเค้าก็คุยกันว่า

 "แค่นี้พอแล้วใช่ไม๊ ไม่ไหว เลือดไม่ค่อยออกเลย" ว่าแล้ว คุณพยาบาลก็ยุติการสูบเลือดเราแต่เพียงเท่านั้น

นึกในใจว่า เอ่อ ตกลงว่าเลือดนี่พอใช้ตรวจรึเปล่าเนี่ย

ถ้าไม่พอ แล้วต้องทิ้งเลือดที่ดิฉันถูกสูบไปทั้งถุงนั่นล่ะก้อ ฮึ่มๆ

เอาเถอะ ถือว่าให้ไปแล้ว จะมานั่งกังวลใจก็เป็นการวิตกจริตเกินเหตุ แค่สงสัยเท่านั้นแหละ

 

ประสบการ์ณบริจาคเลือดครั้งแรกในชีวิต ประทับใจดีจริง

เพื่อนที่ไปด้วยกันบอกว่าคงจะบริจาคครั้งแรกและครั้งเดียวล่ะสิเนี่ย

เลยตอบไป..ใครว่าล่ะ ต้องมีครั้งต่อไปสิ คราวนี้จะนอนมาให้เยอะๆเลย จะได้พิสูจน์ว่าตกลงที่เป็นล